donderdag 16 maart 2017

Achter de schermen

Ik weet niet hoe het met de meeste breiers zit, maar ik vermoed dat er bij iedereen over het algemeen wel meerdere projecten tegelijk op de pennen staan. Hier is dat tenminste wel het geval. Soms begin ik ergens fanatiek aan maar gaandeweg blijft het opeens ergens steken en wordt het voor een poosje weggelegd. Ondertussen wordt er op andere pennen weer een nieuw werkje opgezet, enz. enz.
In het Engels hebben ze daar een mooie afkorting voor. "WIP", work in progress. En dat staat voor álles wat nog in een staat van ontwikkeling is, daar vallen breiwerkjes dus óók onder.

Mijn langstdurende WIP is zonder twijfel een hondentruitje met kabels. Als blogbericht heb ik het zelfs voor 3/4 al eindeloos lang als concept op m'n computer staan, maar het laatste eindje afbreien komt er maar steeds niet van. Alleen de boordjes hoef ik inmiddels nog maar.

Wat waarschijnlijk voor een groot gedeelte meetelt is dat mijn hond Raafje, he-le-máál niet zit te wachten op zo'n passend gebreid hondentruitje, hoe mooi bekabeld die misschien ook is. Ze loopt liever te blauwbekken dan dat ze daarmee rond moet lopen. Eenmaal aangetrokken blijft ze steevast stokstijf staan en verroert geen poot meer. Dat vertraagt de motivatie enigszins. Zie je die blik in haar oogjes? Overduidelijk toch?!

Verder staan ook m'n verfmonster-sokken al behoorlijk lang op de pennen. Meer dan een half jaar. Ik ben daar al wel een stukje verder mee opgeschoten sinds ik er begin augustus voor het eerst over schreef maar ook daar ben ik gaandeweg een beetje blijven steken.
Want eenmaal aanbeland bij de hiel dacht ik maar steeds: "Daar moet ik even een lekker rustig moment voor uitkiezen." En die rustige momenten blijken tot op heden nooit samen te vallen met verfmonstersokken-zin. Gek is dat.

M'n meest belachelijke WIP is misschien wel een project dat afgeleid was van die verfmonster-sokken. Want die sokken werden inmiddels zo bijzonder met al dat fair-isle, dat ik me onder het breien afvroeg of ik ze daadwerkelijk zou gaan aantrekken voor dagelijks gebruik....of misschien beter eenmaal af meteen in een lijstje zou stoppen en aan de muur hangen. Als afgeleide bedacht ik dus maar simpelere verfmonster-sokken. Alle restjes gebruiken en een soort strepensokken daarvan maken.
Maar verder dan de tenen ben ik nog niet gekomen. Zo liggen ze al mááááánden te liggen. Als twee kleine buideltjes die zelf nog maar amper lijken te beseffen dat ze ooit sokken moeten worden. Het is gewoon zielig eigenlijk.

Iets recenter opgezet zijn een extra paar polswarmers. Eerder breide ik deze al in prachtig Noro-garen en die bevallen goed. Nu viel ik voor andere bolletjes wol vol grijze -en pertoltinten, prachtige kleuren vind ik. Ook lekker dikke wol maar ze schieten daarentegen toch niet echt op.
Maar het is verder niet erg veel en lastig werk dus ik verwacht dat deze wellicht het eerste WIP-af zullen zijn. Vooral nu m'n allerlaatse WIP dramatisch is afgelopen...

Want dát was m'n meest recente project. Ik had er zoveel zin in en m'n hoofd was er al tijden mee bezig. Het breien van een spencer/pullover met doorlopend motief. Leek me ideaal, niet zo omslachtig als een hele trui en toch lekker praktisch. Op pinterest had ik al talloze inspiratiebronnen opgeslagen, patronen opgezocht, wol en kleuren uitgekozen, besteld en met enige vertraging thuisbezorgd gekregen. En vol goede moed begonnen na eindeloos veel rekenen en steken tellen.

Eerst een flink stuk boord gebreid en daarna eindelijk richting het motief.... Maar een paar toeren verder kreeg ik de indruk dat dat motief helemaal niet duidelijk tot z'n recht kwam. Te prielerig. Misschien kon ik het motief beter vergroten? Weer aan het tellen geslagen, nieuwe stekenpatronen getekend en uitgezocht waar dan het best de minderingen en meerderingen konden komen.
Om vervolgens tóch het besluit te nemen om álles helemaal uit te halen.... al-les! Want ook over de boord had ik gaandeweg stiekem m'n bedenkingen gekregen, die leek bij nader inzien toch iets te ruim uit te vallen en dat is geen goed teken voor de maat van het hele ding. Rigoureus besluit, vooral omdat al het gedane werk nog vers in m'n geheugen lag, maar wel beter.
Dus alle bolletjes liggen nu weer keurig opgerold in het doosje en dat staat eventjes uit het zicht. Moet nieuwe moed verzamelen en vooral eerst een beter proeflapje breien, voor ik me weer aan een tweede poging waag.

Zo zie je maar dat er van alles gaande is achter de schermen, maar niet per se heel efficiënt. Vast heel herkenbaar voor velen, zo troost ik mezelf.







dinsdag 14 maart 2017

Een jaartje erbij

Afgelopen voorjaarsvakantie was een beetje de eerste verjaardag van mijn antieke sokkenbreimachientje, het was namelijk precies een jaar geleden dat ik 'm kocht. Sinds die tijd staat ie standaard geïnstalleerd in de woonkamer te pronken. Bijna iedereen die binnenkomt maakt er wel een opmerking over (Waar is dát apparaat voor?) en bewondert de fijnemechaniek en ambachtelijkheid ervan. Het is ook écht een heel mooi machientje om te zien. Daarentegen is het niet zo dat ik er heel regelmatig achter sta, maar ook stilstaand geniet ik er heel erg van, en áls de gelegenheid zich dan voordoet kan ik ook meteen aan de slag.

En die gelegenheid deed zich weer eens voor want niet alleen de sokkenbreimachine verjaarde deze maand, óók mijn zus werd een jaartje ouder. En als cadeautje wilde ze graag een paar Bontesokken hebben. Dat was op zich een verrassende vraag want wie eerdere berichten op deze blog leest weet dat m'n zus niet erg happig was op zelfgebreide sokken. Zo zie je maar weer, langzaamaan weet ik haar toch om te krijgen!
Hoewel ze aangaf dat ik er best de tijd voor mocht nemen om ze op m'n gemakje te maken, wilde ik toch per se proberen om het op haar verjaardag zelf al te geven (dat gaf me precies anderhalve dag!) want zo'n uniek verzoek moet je natuurlijk meteen inwilligen. En des te leuker om haar ermee te verrassen als ze het eigenlijk nog niet verwacht. Ik had nog net vakantie dus dat moest lukken.

Vol goede moed aan de slag. Alle bolletjes wol erbij gehaald, kleurtjes en volgordes uitgekozen, in de juiste volgorde opwinden op de spoel en breien maar. Per sok ben ik dan in totaal al gauw 2 uur kwijt. Het zou een stuk sneller gaan als je maar met één bolletje wol hoefde te breien maar in de Bontesok gaan er talloze die steeds afgewisseld worden. Zo wordt elke sok uniek en kleurrijk.

Als ze dan na een halve dag van de machine afkomen ben je er nog niet. De teenstukken zijn dan nog half open en moeten met een speciale steek onzichtbaar worden dicht geregen. En dan zijn er óók nog de eindeloze aantal draadeindjes om in te stoppen. Bijna wel 70 per sok, en het liefst ook een beetje netjes. Van binnen ziet het er dan ongeveer zo uit.

Het instoppen zelf vind ik eigenlijk helemaal niet eens zo'n rotklusje, maar wel als je alles achter elkaar af wil krijgen. Voor je het weet ben je dan wéér een halve dag verder en een beetje behoorlijk tureluurs.

Het kostte al met al dus een volle vakantiedag aan werk maar ik had ze op tijd af!! De eerste Bontesokken voor m'n jarige zus! Gefeliciteerd Mirjam, en welkom bij de Bontesokken-club!

P.S. Wil je nou zelf ook zo'n uniek paar huisgemaakte Bontesokken hebben? Dat kan. Hier vind je alle informatie over hoe en wat.

Sokkenpaar: 22
Maat: 41 voor Mirjam.
Wol: Verschillende kleuren en merken sokkenwol.
Hiel: Short row
Techniek: CSM 72, cuff down
Aantal toeren: Boord 20, been 95, voet 60




zondag 29 januari 2017

This socks!

In m'n vorige blogbericht schreef ik hoe ik sokken maakte voor m'n vader's verjaardag. Hoewel ik er oorspronkelijk drie op de planning had staan, kwam er toen maar één paar af, de rooie. De andere twee zouden snel volgen.... Hoewel, in de kerstvakantie is daar toen helemaal niets meer van gekomen, dus in mijn gemoed begon het schuldgevoel inmiddels al behoorlijk omhoog te borrelen. Je weet hoe dat soms gaat, druk druk druk met werk en andere belangrijke zaken. Dat breien moest maar even wachten.

Maar afgelopen donderdag werd het een stuk rustiger. Vastbesloten om niet met excuses te komen kroop ik meteen achter de sokkenbreimachine. Sokkentijd!
Vol goede moed begonnen, al ging het verre van vlekkeloos. Die eerste sok leek zo stroef te gaan, het draaien een stuk zwaarder. Het voelde haast als een gevecht tussen mij en de machine. En uiteraard vielen er weer steekjes gaandeweg. Ik blijf nog steeds in de leer-fase met dat ding. Doe het nog té weinig om er heel bedreven in te zijn. Pas later merkte ik dat ik in de geleiding van de draad twee van de vier oogjes was vergeten. Waarschijnlijk ging het daarom wat stroever want de tweede sok ging een stuk soepeler.

's Avonds was voor het dichtstoppen van de tenen en het ophalen van de gevallen steekjes hier en daar. Maar redelijk voldaan legde ik het eerste paar vervolgens aan de kant. Ziezo, gedaan.
Om er daarna tot m'n schrik achter te komen dat de eerste sok veel kleiner was dan de tweede. Hè, hoe kan dat nou? Ik heb toch echt precies evenveel toeren gedaan overal..

Maar toch scheelt het een dikke centimeter in de voet en nóg meer aan de bovenkant. Aaaaaghrr! Dat móet dus haast wel komen van dat stroevere draaien. De draad heeft meer weerstand gehad, meer spanning gegeven, waardoor de sok uiteindelijk stugger en vaster is gebreid.

Dat kan ik toch niet met goed fatsoen aan m'n vader geven?!? Hij ziet me al aankomen. Bovendien, nadat m'n man die sokken paste met z'n maat 43 voeten (net als m'n vader) zei hij dat je heel duidelijk voelde dat die ene sok heel strak zat.  Helemaal afgekeurd dus!

Wat ik op z'n minst kan doen is die grotere sok wat heter wassen zodat ze hopelijk dezelfde maat worden, maar dan zijn het dus sokken voor mij geworden, maat 41. Te klein voor m'n vader. Grrrrr, hoe lang nog voordat ik alle mogelijke fouten heb gemaakt die mogelijk zijn? En er hopelijk van geleerd heb.

Sokkenpaar: 20
Maat: 41 en 43  :(
Wol: 2 bolletjes van 50 gram. Drops Fabel uni colour 300 (bruin)
Hiel: Short row
Techniek: CSM 72, cuff down
Aantal toeren: Boord 30, been 70, prehiel 15, voet 66 (waarvan laatste 5 alleen rechts)

De dag erna vastberaden aan de volgende poging begonnen, het zwarte paar, waar ik de wol ook al voor in huis had.
Wéér ging het niet zonder gemopper want ook hier vielen er weer steekjes. Voornamelijk bij het maken van de hiel. Het nadeel is, als je met averechtse steken werkt en er dus een ribber op je machine zit, zie je die gevallen steekjes vaak pas als de sok klaar is. Heel frustrerend want ook al kan je die steekjes wel ophalen en het gaatje stoppen, het is toch extra werk achteraf. En ik wil zo graag eens wat meer gedachteloos die machine bedienen.
Hier ging trouwens ook wat anders mis want één bolletje had minder wol. Ik kwam nét niet uit bij de teen en moest er noodgedwongen dan maar wat van de bruine wol tussen zetten. Wat is dat nou? Heerst er een vloek op dit cadeau of wat?!? This sucks..of nee,  this SOCKS!!!
Nou, hij doet het er maar mee hoor, met dat dwarse streepje.

Sokkenpaar: 21, voor papa.
Maat: 43
Wol: 2 bolletjes van 50 gram. Drops Fabel uni colour 400 (zwart)
Hiel: Short row
Techniek: CSM 72, cuff down
Aantal toeren: Boord 30, been 70, prehiel 15, voet 66 (waarvan laatste 5 alleen rechts)
Om m'n inmiddels gefrustreerde gestel wat op te vrolijken besloot ik de dag af te sluiten met een simpel sokkenpaar voor mezelf.  Op de boord na geen gedoe meer met averechtse steken (vooral niet niet averechts de hiel door). En ook lekker vrolijke wol na al die sombere saaie kleuren voor m'n vader.

Bij de boord is de ribber dus nog even nodig voor de 1 rechts 1 averechts steken. Je ziet dat die ribber er als een soort vaste deksel bovenop zit waardoor je niet even kan gluren hoe het allemaal gaat daarbinnen.

Maar daarna heb ik alleen maar rechtse steken gebruikt (zonder ribber) en kun je goed zien wat er met de sok gebeurt. Hier ben ik net bezig met de hiel. Zoveel fijner om dan binnenin te kunnen kijken.

Uiteindelijk komt de sok er met een open teen vanaf, waar nog een stukje contrasterend (roze) restgaren aan zit.

Met dit als resultaat! Dat fleurt de boel wel op toch? Geen één steekje laten vallen ook!


Sokkenpaar: 21
Maat: 41 
Wol: 2 bolletjes van 50 gram. Drops Fabel long print colour 916 (grand canyon)
Hiel: Short row
Techniek: CSM 72, cuff down
Aantal toeren: Boord 30, been 85, voet 60

maandag 26 december 2016

Rooie sokken voor papa

December is hier altijd de drukste maand. Niet alleen vanwege de geijkte festiviteiten en laatste loodjes op het werk, maar ook vanwege verjaardagen in de familie die gek genoeg soms ook nog dubbel worden gevierd ook, apart én gezamenlijk.
Eén daarvan is de verjaardag van m'n vader en een cadeau voor hem was dit jaar niet zo moeilijk want hij had zelf om sokken gevraagd. Alleen dan wel gewone, Chantal! Niet met allerlei kleurtjes erin.
Dat had ertoe geleid dat ik eerder al saaie bolletjes sokkenwol had gekocht. Zwart en bruin, heel degelijk voor een oudere heer. Maar als knipoog nam ik óók 2 bolletjes vuurrood mee, passend bij de rode truien die hij bijna standaard aanheeft, en die traditiegetrouw stammen uit het tijdperk dat hij van zijn wijlen moeder (mijn brei-oma) een haast onverslijtbare rode zelfgebreide trui had gekregen waarna hij sindsdien vrijwel alleen nog maar rode truien droeg. Ik heb hem zo zelfs eens in de klei vereeuwigd.
 
Omdat ik niet zeker wist hoe snel ik die sokken af zou krijgen en of het op tijd zou zijn voor zijn échte verjaardag begin december, begon ik maar meteen met de leukste kleur, de rooie. En maar goed ook want eenmaal weer achter de sokkenbreimachine bleek de meeste moeizaam opgedane vaardigheid daarmee allang weer vervlogen. Heb een hele dag gedaan over dat ene paar, terwijl er dus 3 op de planning hadden gestaan. Oei.

Maar in ieder geval had ik al iets! Zou niet met lege handen hoeven komen, en had de belofte van nóg twee paar in het verschiet nog achter de hand.

Inmiddels zijn de rooie sokken ook daadwerkelijk in gebruik genomen. De maat is goed en ze zitten prima, vond m'n vader. Dus nu de kerstvakantie hier is begonnen en er straks na de laatste drukte een paar rustige dagen aankomen, kruip ik bij die gelegenheid gauw weer eens achter de brei-machine voor de resterende twee paren.
Leek me slim om eens op een rijtje te zetten wat ik bij dat rooie eerste paar had gedaan zodat ik straks niet wéér opnieuw dezelfde fouten maak. En dat ik zoveel mogelijk sok haal uit een bolletje van 50 gram, zonder te kort te komen.

Sokkenpaar: 19
Maat: voor papa 43-44?
Wol: 2 bolletjes van 50 gram. Drops Fabel uni colour 106 (rood)
Hiel: Short row
Techniek: CSM 72, cuff down

Sok papa:

Start: Zelfkant. 1 ronde met vaste ribber en 2 rondes met losse ribber. Zet teller op 0.
Boord: 1 rechts, 1 averechts. 30 rondes
Been: 3 rechts, 1 averechts. 70 rondes
Pre-hiel: voorste helft alles rechts, achterste helft 3 rechts, 1 averechts. 15 rondes.
Hiel: zie na 3 minuten in deze video.
-stop midden voor.
-ribber uit, pin los, draai ribber naar achteren.
-alle achterste naalden achter halfmerk omhoog.
-rem erop, draad naar midden achter, hielgewichten plaatsen.
eerste keer twee naalden omhoog aan beide zijden, daarna steeds één omhoog, tot 1 naald voor het streepje. Op terugweg eerst eerste 2 naalden omlaag en omslaan, daarna steeds1 omlaag en omslaan.
-Stop midden voor, veer eraf, ribber naar voren, pin erin, ribber aan zetten, achterste naalden omlaag (open) en verder met breien voet.
Voet: zet teller op 0. brei 61 rondes
Pre-teen: alles rechts (ribber eraf) 5 rondes.
Teen: zie na 1,5 minuut in deze video.
-stop midden voor.
-achterste helft naalden omhoog.
-rem erop, draad naar midden achter, gewichten plaatsen.
-verder hetzelfde als de hiel.

Teen dichtmaken met kitchener stitch: zie deze video. Let goed op welke steken je oppakt, dat het de oorspronkelijke teensteken zijn en niet die van het waist yarn!



zondag 27 november 2016

Polswarmers, een vluggertje.


Het is een poosje geleden dat ik zo snel weer iets van de pennen had als nu met het breien van de twee polswarmers met het nieuwe Noro-garen. Die zijn vorige week pas opgezet. Het scheelt natuurlijk enorm dat je op pendikte 4.0 breit, dat wil wel opschieten. Maar het was ook wel weer verslavend om met afwisselende streepjes-kleuren* bezig te zijn. Steeds dacht ik weer, ik stop als ik het volgende kleurtje gedaan heb, maar dat voornemen schoof samen met elk streepje ook steeds weer op. Zo gek!
*(Net als bij langzaam verkleurende sokkenwol vind ik de kleurverlopen véél mooier als dat streepsgewijs gaat. Vandaar dat ik daar automatisch voor gekozen had.)

En verder hield ik het erg simpel. Een klein beetje minderen en later een klein beetje meerderen, en geen gedoe met het aanzetten van duimen. Liever wilde ik een soort losse mouwen maken die omkeerbaar zijn. Niet van binnen naar buiten, maar van onder naar boven zodat je kan kiezen welke boordkleur je bij je handen wil. Dus in feite zijn ze van het midden uit symmetrisch.
Verder had ik er niet zo over nagedacht. Nog nooit eerder polswarmers gemaakt of gebruikt dus ook niet gehinderd door eerdere ervaringen. Gewoon beginnen, en snel afmaken!
Het Noro-garen is prachtig. De kleuren lijken als vanzelfsprekend bij elkaar te passen en het voelt zacht en warm aan. Vandaar ook dat ik ze wat langer maakte. Meer kleur, meer warmte!

Eenmaal klaar en alles eindjes netjes ingestopt, bleek ik nog net genoeg garen over te hebben om één kleiner polswarmertje voor de zielige hand van mama te breien. Die hand is al jarenlang gedeeltelijk verlamd door een zenuwbeschadiging en vaak een beetje kouwelijk en pijnlijk. Dat ik niet eerder bedacht had dat ik daar iets mooiers voor kan breien dan de gekochte zwachtels! Als deze haar bevalt dan brei ik er uiteraard meer.
Voor nu is het nieuw gekochte Noro garen toch echt op, alle twee de bolletjes! Of nou, ik kan er misschien nog krapjes één vogeltje van breien.. Nét.

Met mama vanmiddag ook nog een heel klein stukje kunnen breien. We zijn al ruim een jaar bezig aan een sjaal voor haar, met wol die ze zelf heeft uitgezocht. Zij de rechtse steken en ik de averechtse. Maar zelfs met de dikste pennen gaat de motoriek uiterst moeizaam. Ouder worden is niet altijd een pretje!

Polswarmers.
Wol: Noro Silk Garden col.211 50 gr./100 m.
Pen: Rondbreipen 80 cm. dikte 4
Techniek: Continental style
Patroon: Zelf bedacht.

Voor m'n eigen administratie:
Boord: Old Norwegian cast on/ Flexible bind off, 44 steken. 7 toeren boordsteek.( K2, P2)  Zowel boven als onder.
Tussenstuk: 82 toeren tricotsteek, wisselen van kleur garen om de 2 toeren.
Toer: 1 t/m 16: K44 (boord niet meegeteld.)
Toer 17: K1, k2tog, K9, K2tog, K9, K2tog, K9, K2tog, K8.
Toer 18: K40
Toer 19: K1, K2tog, K8, K2tog, K8, K2tog, K8, K2tog, K7
Toer 20 t/m 62: K36
Toer 63: K1, M1R, K8, M1R, K8, M1R, K8, M1R, K7
Toer 64: K40
Toer 65: K1, M1R, K9, M1R, K9, M1R, K9, M1R, K8
Toer 66 t?m 82: K44
  

Polswarmer mama.
Boord pols: Old Norwegian cast on, 28 steken. 9 toeren boordsteek (K2, P2) 
Tussenstuk: 28 toeren tricotsteek, wisselen van kleur garen om de 2 toeren.
Toer 1 t/m 4: K28 (geteld vanaf tussenstuk, dus ex boord.)
Toer 5: K1, M1R, K6, M1R, K6, M1R, K6, M1R, K5
Toer 6 t/m 8: K32
Toer 9: K1, M1R, K7, M1R, K7, M1R, K7, M1R, K6
Toer 10 t/m 12: K36
Toer 13: K1, M1R, K8, M1R, K8, M1R, K8, M1R, K7
Toer 14 t/m 28: K40
Boord Vingers: 4 toeren, 40 steken Boordsteek (K2, P2). Flexible bind off